Boek
Nederlands

Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten

Paul Claes (samensteller)
+1
Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten
×
Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten

Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten

Keuze van de tachtig belangrijkste Nederlandstalige gedichten met commentaar.
Titel
Lyriek van de Lage Landen : de canon in tachtig gedichten
Samensteller
Paul Claes
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2008
359 p. : ill.
ISBN
9789023432883

Besprekingen

Gedichten voor altijd

Om tachtig gedichten voor te stellen, heeft Paul Claes in Lyriek van de Lage Landen meer dan driehonderd bladzijden nodig. Om maar te zeggen dat hij het, zoals met hem gebruikelijk is, grondig heeft aangepakt. Dat geldt overigens net zo goed voor de zeer verzorgde uitgave. ...

Die vormgeving maakt van Claes' selectie een monumentje. Aan zelfverzekerdheid ontbreekt het Claes niet. Want hij stelt die gedichten niet zonder meer voor als zijn persoonlijke en dus subjectieve lievelingsverzen, maar geeft ze een objectieve waardering en belang door de verzameling te omschrijven als 'de canon' van de Nederlandstalige lyriek. Voor hem is ze de toetssteen van alle poëzie.

De selectie begint met het nog altijd ontroerende 'Hebban olla vogala' uit het laatste kwart van de elfde eeuw, tot het indrukwekkende slotgedicht uit Chrysanten, roeiers (1977) van Hans Faverey. Tussendoor passeren veel gedichten die niet iedereen meteen uit het hoofd kan opzeggen, met als waarschijnlijk grootste verrassing een prozagedicht uit de roman Max Havelaar (1860) van Multatuli.

Claes presenteert niet zomaar een bloemlezing, hij becommentarieert elk gedicht (en bij Hooft, Vondel en Gezelle zijn er dat telkens drie) systematisch. Dat doet hij zowel in historisch, biografisch,…Lees verder

Het is even slikken, hoe klassiek het omslag met Hollands landschap, de gouden titelletters en de gouden schutbladen van dit boek ogen. Maar nu er canonlijstjes van alles en nog wat verschijnen, mocht een canon van de Nederlandstalige poëzie in tachtig gedichten niet ontbreken. In zijn inleiding legt Paul Claes uit wat hij onder de literaire canon verstaat: "een verzameling van literaire werken die door de tijd zijn gespaard en als erfgoed bewaard dienen te blijven". Hij wijst zelfs op de analogie tussen culturele selectie en natuurlijke selectie. Een canon samenstellen is dus ? al denkt een bloemlezer als Gerrit Komrij daar anders over ? per definitie niet origineel. Toch heeft Claes zeker ook eigen voorkeuren laten meespelen, die hij enigszins objectiverend verantwoordt. Een vormvast gedicht dat verwijst naar de biologische basis van ons bestaan, naar algemeen menselijke ervaringen of naar de maatschappelijke orde heeft meer kans om de culturele evolutie succesvol te doorstaan dan e…Lees verder
Paul Claes is de gedroomde canon-bloemlezer, omdat zijn keuze het volle pond geeft aan de traditie, evenwichtig en overkoepelend is, én omdat hij zijn keuze van erudiet en bondig commentaar voorziet. De poëtische canon van Claes – maar tachtig nederlandstalige gedichten – bestrijkt vier periodes: middeleeuwen, nieuwe tijd, romantiek, moderne tijd. Welke gedichten hebben de natuurlijke selectie in de culturele evolutie overleefd? Hebban olla vogala. Eens meienmorgens vroe. Heer Halewijn. Het Wilhelmus. Sal nemmermeer gebeuren. De moerbijtoppen ruischten. Ik heb de witte waterlelie lief. De moeder de vrouw. Oote oote oote. Volgens een vaste opzet bespreekt Claes van al deze gedichten achtereenvolgens: situering, techniek, thematiek en nawerking. Van de dichters, als al bekend, geeft hij kort een indruk van leven en werk. Het is een uitermate stimulerende, didactische bloemlezing plus commentaar geworden, waarin die gedichten zijn opgenomen en besproken die onmiskenbaar tot de huidige ha…Lees verder

Over Paul Claes

CC BY 3.0 - Foto van/door Michiel Hendryckx

Paul Claes (Leuven, 30 oktober 1943) is een Vlaams auteur, classicus en literair vertaler.

Biografie

Claes studeerde klassieke, Nederlandse en Engelse letteren en communicatiewetenschappen aan de KU Leuven en promoveerde aldaar tot doctor in de letteren met een proefschrift over de antieke elementen in het werk van Hugo Claus: De mot zit in de mythe (1981). Hij heeft een omvangrijk en veelzijdig oeuvre op zijn naam staan dat romans, essays, poëzie, pastiches, vertalingen, bloemlezingen en een woordenboek omvat. Hij schrijft in diverse talen, waaronder Frans, Engels en Latijn (als Paulus Nicolaus).

Hij doceerde aan de universiteit van Nijmegen en aan de hogescholen van Gent en Antwerpen. Thans is Claes erehoofddocent aan de KU Leuven. Hij is lid van het Guido Gezelle Genootschap. Hij was coscenarist van de strip Reinaert de Vos door HugoKé. Van 2009 tot 2016 was hij huisdichter van het weekblad Knack: …Lees verder op Wikipedia