Door het opkopen van gestorven lijfeigenen van allerlei excentrieke landheren tracht een verarmd landheer een borg voor een hypotheek te krijgen.
Titel
Dode zielen
Auteur
Nikolaj Vasiljevitsj Gogol
Vertaler
Arthur Langeveld 1947-
Nawoord
Marente De Moor
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Russisch
Oorspr. titel
Mjortvyje doesji
Uitgever
Amsterdam: Athenaeum-Polak en Van Gennep, 2011
424 p.
ISBN
9789025367725 (hardback)

Besprekingen

Het boek der kleine zielen

Pavel Tsjitsjikov wil bij de elite horen en koopt daarom 'dode zielen' op. Nikolaj Gogol beschrijft meedogenloos het negentiende-eeuwse Rusland waarin een perfide piramidespel met overleden lijfeigenen wordt gespeeld. Alexandra De Vos

Gelukkig is de 'romantische' schrijver. U kent hem wel, een hele of halve Byron. Bedenker van hooggestemde schetsen, van epische heldendichten, van oden en sagen. Niet alleen zijn helden eenvoudig te beschrijven - wat voortreffelijke daden, een edel voorhoofd, een mantel zwierig over de schouders geworpen -, hun schepper wordt gemakshalve met hen vereenzelvigd. De 'romantische' schrijver is een Mooie Jonge God bij gratie van zijn werk. En de glamour van zijn creaties straalt niet alleen op zijn eigen persoon af, maar ook op die van de lezer. Hij zet meisjesharten in vuur en vlam, en jongelingen voelen zich een maatje groter. Iedereen applaudisseert voor de 'romantische' schrijver.

Hoe anders, betoogt Nikolaj Gogol, is het lot van de 'realistische' schrijver. Ja, hij daar - dat kleine, bleke mannetje dat los door al die heldenverering heen kijkt. Dat koppige schepsel dat de moed heeft alle baarlijke onzin te beschrijven die zich dagelijks voor onze ogen afspeelt maar waar wij …Lees verder

Een van de hoofdwerken van Nikolaj Gogol (1809-1852) is de roman 'Dode zielen' (1842). Het boek gaat over een slimme ambtenaar, Tsjitsjikov, die van landeigenaren voor een prikje 'dode zielen' opkoopt, gestorven lijfeigenen, die voor de belastingen echter nog een tijdlang meetellen. Op een groot aantal van deze in feite niet bestaande lijfeigenen hoopt hij dan een flinke hypotheek te kunnen nemen, om vervolgens met de noorderzon te verdwijnen. De roman is verschillende keren in het Nederlands vertaald, voor het laatst door Charles Timmer (Van Oorschots Russische Bibliotheek, 1965) en Arthur Langeveld (uitgeverij Veen, 1991). Langevelds vertaling is beter en kernachtiger dan die van Timmer. De roman is een van de hoogtepunten van de klassieke Russische literatuur. Aan deze druk is een nawoord van Marente de Moor toegevoegd. Verzorgde gebonden editie met leeslint, kleine druk.

Over Nikolaj Vasiljevitsj Gogol

Nikolaj Vasiljevitsj Gogol (Oekraïens: Мико́ла Васи́льович Го́голь; Russisch: Никола́й Васи́льевич Го́голь) (Velyki Sorotsjyntsi, nabij Mirgorod, 1 april 1809 – Moskou, 4 maart 1852) was een Russische schrijver van Oekraïense oorsprong. Hij was de eerste grote Russische prozaïst van de 19e eeuw, maar schreef ook poëzie.

Biografie

Gogol kwam uit het gebied dat voorheen Klein-Rusland werd genoemd, het huidige Oekraïne. Zijn ouders bewoonden een klein landgoed in het gouvernement Poltava. Hij volgde het gymnasium in Nezjin. In 1828 ging hij naar Sint-Petersburg om een baan te zoeken bij de overheid. Het jaar daarop publiceerde hij zijn eerste gedicht.

Van 1834 tot 1835 was hij hoogleraar middeleeuwse geschiedenis aan de universiteit van Sint-Petersburg. Dat was geen succes en hij nam zelf ontslag. Gogol gebruikte de ervaring in een satirisch verhaal. In 1835 legde hij zich volledig toe op het schrijven. Zijn verdere leven zw…Lees verder op Wikipedia