Luisterboek
Nederlands

Wit is altijd schoon

Leo Pleysier (auteur)
Een Vlaamse boerenvrouw spreekt na haar dood haar zoon toe.
Onderwerp
Dood, Moeders
Titel
Wit is altijd schoon
Auteur
Leo Pleysier  (inlezer)
Taal
Nederlands
Editie
1
Uitgever
Amsterdam: De Bezige Bij, 2009
3 cd's
ISBN
9789023441441

Andere formaten:

Besprekingen

Integrale weergave van het gelijknamige boek* uit 1989, voorgelezen door de schrijver zelf. Een buitengewoon gave weergave van de laatste gesprekken die de auteur met zijn moeder heeft voor haar sterven, dar wil zeggen monologen van een oude Vlaamse vrouw, die bijna babbelziek, maar ontroerend heel haar zorg, de regeling van de begrafenis, de verhoudingen binnen de familie, haar kennissenkring, het eigen grote gezin de revue laat passeren, vol anekdotes die de diepte van levenswijsheid krijgen. Zij beklaagt zich over de overlast die zij buren en familie aandoet. Het is of de schrijver met een opname-apparaat de registratie van dat bijna eindeloze gesprek natuurgetrouw weergeeft. Uiteraard herdicht hij als een soort van lyrische hommage het leven van zijn moeder. Met een epiloog van de schrijver. Uitzonderlijk fijn taalgebruik. Genomineerd voor de AKO-literatuurprijs 1989, bekroond met de F. Bordewijkprijs 1990 en in 1991 met de Dirk Martens-prijs van de stad Aalst.

Over Leo Pleysier

Leo Jozef Theresia Pleysier (Rijkevorsel, 28 mei 1945) is een Nederlandstalig Belgisch schrijver. Hij werd geboren in Rijkevorsel in de Antwerpse Kempen, en woont daar anno 2020 nog steeds.

In zijn verhalende prozawerk onderzoekt hij zijn verhouding tot zijn geboortestreek en zijn familieleden. Angst, eenzaamheid, nestwarmte, geweld, de veranderende tijdgeest, isolement en verbondenheid tussen mensen zijn enkele terugkerende thema's. Pleysiers romans zijn emblemata van de menselijke conditie. Ze bevatten tussen de regels ook heel wat tijds- en maatschappijkritiek.

Zijn eerste boeken (Mirliton en Niets dan schreeuw) zijn experimenteel van taal en compositie en ik-gericht. Gaandeweg heeft de auteur zijn horizon verruimd: van zijn eigen streek (Waar was ik weer?) naar Engeland (Shimmy), Afrika (Zwart van het volk), India en China (De Gele Rivier is bevrozen, De trousse).

Wit is altijd schoon (1989), wa…Lees verder op Wikipedia