Boek
Nederlands
Vertaling van de beide delen van de tragedie in verzen over de macht en repercussies van kennis van de Duitse schrijver (1749-1832).
Onderwerp
Faust (personage)
Extra onderwerp
THE, tragedies, Faust ; personage
Titel
Faust : een tragedie
Auteur
Johann Wolfgang Von Goethe
Vertaler
Ard Posthuma
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Duits
Oorspr. titel
Faust
Uitgever
Amsterdam: Athenaeum-Polak en Van Gennep, 2008 | Andere uitgaves
504 p.

Besprekingen

Faust, het verhaal van de man die een pact aanging met de duivel, is - wat heet - een complex dichtwerk. Deze nieuwe Nederlandse vertaling verandering in brengen. Zijn vertaling is de eerste die zich baseert op de tekstkritische editie van de Faust uit 1994. Posthuma vertelt in zijn nawoord hoe "net als bij de restauratie van de Sixtijnse Kapel [...] tal van nieuwe kleuren en motieven zichtbaar [zijn] geworden." Goethe wordt al lang beschouwd als een vernieuwer van de Duitse taal, en daar poogt de vertaler rekening mee te houden. Bovendien -- en dat is minder geweten -- vermocht Goethe het als geen ander zijn personages levendig te houden én was hij een schitterend humorist. Posthuma pleit in zijn vertaling dan ook voor een ondogmatische houding tegenover de brontekst. In tegenstelling tot eerbiedige versoverzetters van vroeger, kiest hij voor een doelpubliekgerichte benadering, een houding die trouwens aansluit bij de moderne vertaaltheorie. A fortiori lijkt het hem ero…Lees verder
In de prestigieuze reeks uitgaven van meesterwerken uit de wereldliteratuur van Atheneum - Polak & Van Gennep is, na o.a. Dante en Cervantes, nu een nieuwe vertaling van Goethe's tragedie in verzen 'Faust' (deel I en II) verschenen. Nog tot voor kort (Wereldbibliotheek, 1982) was dit werk slechts in herdruk beschikbaar van oudere vertalingen van resp. Adema van Scheltema en Nico van Suchtelen, daterend uit 1911 en 1920. De verzen van Goethe zijn door Ard Postuma in uitstekend leesbaar modern Nederlands vertaald. De geest der tachtigers die over de vertalingen van Adama van Scheltema en Van Suchtelen zweefde, is gelukkig in de nieuwe vertaling van Posthuma verdreven. Bij vergelijking van de teksten merkt men pas hoe verouderd deze waren. In een nawoord zet de vertaler in een interessant betoog zijn vertaalfilosofie uiteen. De lectuur van de Faust zou men hiermee moeten beginnen. Men wordt zich dan de moeilijkheden bij het vertalen scherper bewust. Het boek is geïllustreerd met litho's …Lees verder