Boek
Nederlands

Vervuld van liefde zijn al mijn gedachten : de mooiste klassieke Italiaanse liefdesgedichten

Frans Van Dooren (samensteller)

Vervuld van liefde zijn al mijn gedachten : de mooiste klassieke Italiaanse liefdesgedichten

Onderwerp
Liefde
Extra onderwerp
POE, Gedichten, liefdesgedichten
Titel
Vervuld van liefde zijn al mijn gedachten : de mooiste klassieke Italiaanse liefdesgedichten / uit het Italiaans vert. en ingel. door Frans van Dooren
Samensteller
Frans Van Dooren
Taal
Nederlands
Uitgever
Amsterdam: Ambo, 2002
141 p.
ISBN
90-263-1724-7

Besprekingen

Een groot deel van de Italiaanse gedichten uit de klassieke periode, misschien wel de helft, zijn liefdesgedichten. 'Klassiek' moeten we hierbij breed opvatten: het gaat om de periode tussen 1200 en 1600. Vreemd: hoe verder je in de tijd teruggaat, hoe belangrijker de liefdespoëzie is. Tot de Italiaanse liefdespoëzie behoren ronkende namen als Dante en Petrarca. Het bundeltje dat Van Dooren ons voorstelt, laat ons echter ook kennismaken met een aantal poetae minores. Vrijwel onbekend bv. is Cecco Angiolieri, een tijdgenoot van Petrarca. Tegenover de religieuze mystiek van Dante en Petrarca staat zijn realistische benadering van de liefde. Omdat iedere dichter een eigen uitdrukking geeft aan zijn eigen emoties is het moeilijk een algemene lijn te trekken. Alle gevoelens komen aan bod: rouw om de overleden geliefde, bewondering, extase, droefheid om de afwijzing, wanhoop. Toch zijn de twee belangrijkste categorieën: gedichten waarin de geliefde geprezen wordt en gedichten waarin …Lees verder
'Vervuld van Liefde zijn al mijn Gedachten' is een bloemlezing van klassieke Italiaanse liefdesgedichten, in de vertaling van Frans van Dooren. Veel ervan stond al in zijn 'Gepolijst albast'*, met poëzie uit acht eeuwen. Van Dooren is de voornaamste vertaler van Italiaanse poëzie in het Nederlands. Vormtechnisch is er weinig op aan te merken, al voert hij de elisie wel erg ver. Men moet 'daarna Adam' lezen als 'daarnAdam', 'Angelica op de vlucht' als 'Angelicop..' en 'in de hemel' als 'in demel'. Van Dooren benadrukt in zijn voorwoord de verschillen tussen de diverse dichters, maar in het Nederlands lijken ze allemaal op elkaar. Elke vertaler moet werken met zijn eigen vocabulaire, maar iets meer differentiatie is toch wel mogelijk. Waar Van Dooren probeert een minder verheven toon te treffen, is het resultaat soms ongewild komisch. Een gedicht van Aretino begint met: 'Kom, laat ons neuken, lieve schat', waar het plechtstatige 'laat ons' vloekt met het werkwoord. Hoe dan ook, de bunde…Lees verder