Boek
Nederlands

Het schismatieke schrijven

Erik Vlaminck (auteur)
+1
Het schismatieke schrijven
×
Het schismatieke schrijven Het schismatieke schrijven

Het schismatieke schrijven

Genre:
Zesde deel van een 'roman fleuve' over een Vlaamse familie, waarin een buurjongen in een krankzinnigeninrichting belandt.
Titel
Het schismatieke schrijven
Auteur
Erik Vlaminck
Taal
Nederlands
Editie
2
Uitgever
Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2005
158 p.
ISBN
90-284-1979-9 (paperback) 9789028419797

Besprekingen

Met een ferme dosis zelfrelativering -- ook dus waar het zijn eigen literaire probeersels uit die tijd betreft -- verwijst Erik Vlaminck hier naar zijn in 1977 verschenen poëziebundel Kringlopen. Poëzie, althans in bundelvorm, is er niet meer op gevolgd. Vlaminck vond snel zijn ware roeping als verhalenverteller. Tien volle jaren en meer heeft hij nodig gehad om zijn geschiedenis -- die van zijn familie en van mensen die mee zijn jeugd hebben ingekleurd -- op papier te zetten. Het resultaat mag er zijn: van Quatertemperdagen (1992) tot Het schismatieke schrijven (2005); een roman fleuve zoals er weinig, al te weinig nog worden geschreven.

"Ik bewaar een gedeukte tuba, twee teerlingen, een oorbel en een brief. En onbeschrijfelijk veel weemoed." Zo luidt het slot van Quatertemperdagen. Vijf romans verder, om het geheel cyclisch te vatten, besluit Vlaminck Het schismatieke schrijven met deze auteursinterventie: "Ik overwoog de foto's vooraan in h…Lees verder
Onlangs werd de 'verbluffende romancyclus van de erfgenaam van Willem Elsschot' (NRC) voltooid. Een overkoepelende titel kreeg de cyclus niet, maar er is een grote onderlinge samenhang tussen de zes delen: "Quatertemperdagen", "Wolven huilen", "Stanny, een stil leven", "De portrettentrekker", "Houten schoenen" en "Het schismatieke schrijven". Dit slotdeel speelt in de tweede helft van de jaren '70 van de 20e eeuw. Erik werkt, evenals de schrijver deed, in een psychiatrisch centrum en wil ook schrijver worden. De echte hoofdpersoon is echter Eriks buurjongen Stanny van Stokken uit het derde deel, die door iedereen gepest wordt, langzaamaan krankzinnig wordt (schismatiek=schizofreen) en overlijdt ten gevolge van een eenzijdig auto-ongeluk (of suïcide?). Een belangrijk thema zijn de wantoestanden in de medische wereld, met name in het krankzinnigengesticht, verteld door de ik-figuur van de niet sympathiek getekende Erik, de moddervette en invalide nonkel Leon van Riel - een soort kruisi…Lees verder

Over Erik Vlaminck

Erik Vlaminck (Kapellen, 2 juli 1954) is roman- en theaterauteur. Hij leidde de Antwerpse SchrijversAcademie en de Vlaamse Auteursvereniging. Hij is lid van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal en Letteren en sinds 2018 voorzitter van PEN Vlaanderen.

Als romanschrijver kreeg Vlaminck bekendheid met een zesdelige romancyclus over het ongewone leven van gewone mensen in het Vlaanderen van de 20e eeuw. (Later gebundeld in drie delen: Langs moederszijde, Langs vaderszijde, Langs schrijverszijde.) Doorbraak bij een ruim lezerspubliek kwam er in 2008 met Suikerspin en in 2011 met Brandlucht. Zijn meest recente roman Een berg mens onder witte lakens verscheen in maart 2019.

Als theaterauteur werkte Vlaminck voor diverse belangrijke gezelschappen. Hij schrijft ook de column Brieven van Dikke Freddy waarin een dakloze zijn problemen aankaart bij de groten der aarde.

Gepubl…Lees verder op Wikipedia