Boek
Nederlands

De bloemen van het kwaad

Charles Baudelaire (auteur), Petrus Hoosemans (vertaler)


Charles Baudelaire (1821-1867) is het stralende middelpunt van de negentiende-eeuwse poëzie. In zijn roemruchte Fleurs du mal paart hij de vormvastheid van het classicisme aan de thema's van de zwarte romantiek en heeft hij de bron geslagen voor latere stromingen als decadentisme, symbolisme en modernisme.

De bloemen van het kwaad markeert tevens de overgang van de romantisc
Bevat
Bevat: Wijding Aan de lezer Spleen en ideaal Zegening De albatros Verhevenheid Correspondenties Ik denk met liefde aan... De bakens De zieke muze De veile muze De slechte monnik De vijand De tegenspoed Mijn vroeger leve Zigeuners op doortocht Mens en zee Don Juan ter hellevaart Kastijding van de hoogmoed De schoonheid Het ideaal De reuzin Het masker Hymne aan de Schoonheid Uitheemse geur De haardos Zoals het nachtgewelf Jij zou de hele wereld Sed non satiata In golvende kledij Het dansend serpent Een kreng De profundis clamavi De vampier Bij een afgrijselijke Joodse... Postuum berouw De kat Duellum Het balkon De bezetene Een spookverschijning Het duister De geur De omlijsting De beeltenis Ik schenk je dit gedicht Semper eadem Geheel en al Welk woord, eenzame ziel De levende toorts Tweezijdigheid Biecht De geestelijke dageraad Avondlijke samenklank De flacon Het vergif Betrokken hemel De kat Het fraaie zeilschip De uitnodiging voor de reis Het onherstelbare Samenspraak Herfstzang Tot een madonna Namiddagzang Sisina Lofuitingen aan mijn Francisca Tot een Creoolse dame Moesta et errabunda Eens Herfstsonnet Treurnis van de maan De katten De uilen De pijp De muziek Graf Een wonderlijke gravure De opgeruimde dode Het vat van de haat De gebarsten klok Spleen Obsessie De smaak van het niets Alchemie van de smart Innemend schrikbeeld De heautontimoroumenos Het onheelbare Het uurwerk
Extra onderwerp
POE, sonnetten, Gedichten
Titel
De bloemen van het kwaad / Charles Baudelaire ; vert. Petrus Hoosemans
Auteur
Charles Baudelaire
Vertaler
Petrus Hoosemans
Taal
Nederlands
Oorspr. taal
Frans
Oorspr. titel
Les fleurs du mal
Editie
2de, gereinigde dr.
Uitgever
Groningen: Historische Uitgeverij, 1997
192 p.
ISBN
90-6554-252-3

Andere talen:

Besprekingen

Schoonheid ontlenen aan kwaad, dat is de grondgedachte van deze beruchtste aller dichtbundels. Een monument, niet alleen van de Franse poëzie, maar van de gehele wereldliteratuur. Het werk mag niet als immoreel worden beschouwd en het satanisme, het dandyisme, de ennui, het spleen en de hypochondrie die hier ruimschoots tentoongespreid worden, zijn alleen maar uitingen van een man voor wie het leven een schijnvertoning is, waarin het spel en de maskerade belangrijker zijn dan de zgn. werkelijkheid. Het leven zelf is een kwaal waarvan men niet genezen kan; daartegenover staat de dood.
De vertaling is een titanenwerk, Baudelaires Frans is bovendien hyperromantisch, dikwijls op het pathetische af. Zulk taalgebruik vindt wellicht in het 19de-eeuwse Nederlands, maar amper nog in ons huidige idioom een tegenhanger. Reken daarbij de versvoeten, de rijmdwang en een beeldspraak die teruggrijpt naar de klassieke cultuur -- waarmee we hoe langer hoe minder vertrouwd zijn -- en men begrijpt h…Lees verder
Baudelaire (1821-1867) staat - met in zijn kielzog Lautréamont en Rimbaud - te boek als de grote vernieuwer van de poëtische taal. 'Les fleurs du mal' (1857) - de dichter is zich bewust van zijn ongelukkige situatie en zoekt troost en redding - zijn intrigerend en roepen herkenning op. De integrale vertaling van Peter Verstegen beantwoordt aan een drietal behoeften: het savoureren van de gedichten in het Nederlands, de vergelijking met het Franse origineel op de linkerpagina (en dus nadere appreciatie van de vertaling) en de verdieping van het gelezene door de toegevoegde commentaren en verantwoording van de vertaler. Wie nog verder wil gaan, leze o.a. de bundel onder redactie van Maarten van Buuren 'Jullie gaven mij modder, ik heb er goud van gemaakt; over Charles Baudelaire', waarin dichter en werk vanuit diverse invalshoeken worden benaderd. De imposante prestatie van Verstegen verdient lof en bewondering. De derde druk was licht herzien; deze vijfde is ongewijzigd.

Les fleurs du mal van Charles Baudelaire

Baudelaire, de archetypische ‘vervloekte dichter', de kunstminnende bohemien, verdrinkend in absint en schulden. Een figuur die tot de verbeelding spreekt, rockster avant la lettre.

Zijn bekendste bundel, De bloemen van het kwaad, getuigt van groot vakmanschap. In zijn tijd een schandaalwerk, dat veel kritiek kreeg van de goegemeente (niet in het minst van de kerk), met heel wat censuur tot gevolg. Waarom dan wel? Baudelaire had een voorliefde voor het morbide, en had veel vroeger dan de Stones sympathie voor de duivel. Gedurfd, maar... van modder maakte hij goud. “Tu m’as donné ta boue et j’en ai fait de l’or”.

Ja, er ligt immers veel schoonheid in het lelijke, en vergoelijkend knikt de dichter in de richting van de verstotenen. Elk gedicht is een ziekelijke bloem, wachtend op een minnaar.

Over Charles Baudelaire

Charles Pierre Baudelaire (Parijs, 9 april 1821 – aldaar, 31 augustus 1867) was een Frans dichter en kunstcriticus. Zijn bekendste dichtbundel is Les Fleurs du mal.

Biografie

Baudelaire werd geboren als zoon van Joseph-François Baudelaire (1759-1827), een uitgetreden priester en een ontwikkeld man, die warmliep voor de ideeën van de Verlichting en een liefhebber was van schilderkunst. Hij overleed toen Charles vijf jaar oud was. Zijn moeder Caroline was vierendertig jaar jonger dan zijn vader. Toen Baudelaire zeven was hertrouwde zijn moeder met een bataljonscommandant, generaal Jacques Aupick (1789-1871). Al snel groeide er wederzijds onbegrip tussen stiefvader en stiefzoon. In 1836 werd Charles ingeschreven in het Parijse Lycée Louis-le-Grand, waar hij in 1839, om een kleinigheid tijdens de filosofieles vanaf werd gestuurd. Daarna ging hij het leven leiden van een bohemien met talrijke vriendinnen, en stak zich diep in …Lees verder op Wikipedia